ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ - ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ

«Δεν μπορεί να υπάρξει Ελληνισμός χωρίς τούς Έλληνες και το Εθνοκράτος.
Μονάχα ένα ισχυρό εθνοκράτος μπορεί να εγγυηθεί την εθνική μας υπόσταση και την δημιουργία ακμαίου πολιτισμού.»
(Σωτήρης Γιαννέλης)

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας συνεχώς μειώνεται είναι πλέον πιο φανερό από ποτέ. Το πρόβλημα δεν είναι τωρινό, αλλά ένα φαινόμενο που άρχισε, χωρίς να προβληματίζει, από το 1980, όταν  ο συντελεστής γονιμότητας υποχώρησε στο 1,4 από 2,5 περίπου μονάδες, που ήταν τις δεκαετίες 60΄ και 70΄.

Δυστυχώς λόγω ανύπαρκτων και αναποτελεσματικών εμβαλωματικών πολιτικών του «εδώ και τώρα» το πρόβλημα επιδεινώθηκε και ο πληθυσμός θα συνεχίζει μειούμενος σε αναλογική βάση, με αποτέλεσμα η επιταχυνόμενη δημογραφική κατάρρευση να οδηγεί τον Ελληνισμό στο βιολογικό του τέλος. Πρακτικά κάθε χρόνο η Ελλάδα χάνει μια πόλη της τάξης των 50-60.000 κατοίκων.

Την δεκαετία 2011-2021, ο πληθυσμός της Χώρας μειώθηκε κατά 383.000 και κατά ποσοστό περίπου 3,5%. Σε ό,τι αφορά δε στον ιθαγενή ελληνικό πληθυσμό τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Η φυσική μείωση (γεννήσεις – θάνατοι), χωρίς να υπολογίζεται η «συνεισφορά» των αλλοδαπών, υπολογίζεται σε 400.000 και αν προστεθούν οι πάνω από 400.000 Έλληνες που μετανάστευσαν για το εξωτερικό την περίοδο της οικονομικής κρίσης, η συνολική μείωση των Ελλήνων ξεπερνά τις 800.000!

Ιδιαίτερη σημασία έχει η «συνεισφορά» των αλλοδαπών με 15-17% ετησίως σε γεννήσεις και 1% σε θανάτους, και αυτό δυστυχώς οδηγεί σε αντικατάσταση πληθυσμού, όχι στο πολύ μακρινό μέλλον.

Ο δείκτης που καθορίζει το «όριο αναπλήρωσης είναι 2,1 παιδιά /γυναίκα».

Με απλές και ψυχρές αριθμητικές πράξεις  ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται κατά 38 άτομα ανά 10.000 πληθυσμού κατ’ έτος. Αυτό κατατάσσει την χώρα μας στην 3η χειρότερη θέση του δημογραφικού στην Ευρωζώνη μετά την Λιθουανία και την Λετονία. Η δε γήρανση του ελληνικού πληθυσμού μάς κατατάσσει στην 5η χειρότερη θέση σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ!

Ενδιαφέροντα συμπεράσματα προκύπτουν και από τα αποτελέσματα της  τελευταίας απογραφής σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, όπου φαίνεται η δραματική μείωση του πληθυσμού και σε περιφερειακό επίπεδο με την Δυτική Μακεδονία να παρουσιάζει τη μεγαλύτερη μείωση -10,1% και να ακολουθεί η ευαίσθητη  περιοχή της Θράκης σε ποσοστό -9,5%. Όμοια η κατάσταση και στους συνοριακούς νομούς Καστοριάς (-6%), Φλώρινας (-10%), Πέλλας (-9%), Κιλκίς (-13,2%), Σέρρες (-15%), Δράμας (-12%), Ξάνθης (-3%), Ροδόπης (-6,3%) και Έβρος (-8%). Η απογραφή του 2021 επιβεβαιώνει την δημογραφική βόμβα στην Ελλάδα.

Η πραγματική μείωση του ελληνικού πληθυσμού την δεκαετία που πέρασε είναι μεγαλύτερη από ότι φαίνεται στο τελικό αποτέλεσμα της απογραφής, καθώς η συνολική εικόνα μετριάζεται από την αθρόα είσοδο χιλιάδων μεταναστών (αδιευκρίνιστος πραγματικός αριθμός), οι οποίοι αντικαθιστούν τον συρρικνούμενο ελληνικό πληθυσμό.

Μακροπρόθεσμα από μελέτες και προσομειωτικά δημογραφικά μοντέλα, στο αισιόδοξο σενάριο, προβλέπεται ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας θα υποχωρήσει στα 8,1 εκατ. έως το 2100 (μείωση κατά 2,4 εκατ. άτομα ή 24% σε σχέση με το 2021).

Βασικοί τομείς, χωρίς να είναι οι μοναδικοί, αλλά σίγουρα οι κυριότεροι, που επηρεάζονται άμεσα από το δημογραφικό μπορούν να αναφερθούν οι παρακάτω:

Στον ασφαλιστικό τομέα, εγείρονται σημαντικές προκλήσεις σε σχέση με την επιδίωξη των στόχων της βιωσιμότητας και επάρκειας των συντάξεων, καθώς  η δημόσια δαπάνη για συντάξεις θα συνεχίσει να απορροφά σημαντικούς οικονομικούς πόρους, σε διψήφιο ποσοστό του ΑΕΠ, καθώς θα μειώνεται το εργατικό δυναμικό και ως εκ τούτου οι εισφορές. Η αναλογία σήμερα εργαζομένων προς συνταξιούχους είναι 1,7 προς 1, ενώ το ασφαλιστικό σύστημα για να επιβιώσει είχε δομηθεί με το δεδομένο ότι για κάθε 4 εργαζόμενους θα υπάρχει 1 συνταξιούχος. Η υπηρεσία δημογραφικού του ΟΗΕ, στην έκθεση για την προοπτική του πληθυσμού της Ελλάδας, αναφέρει ότι το 2050 στην ηλικιακή ομάδα 20 – 64 ετών θα αντιστοιχούν 10 εργαζόμενοι για κάθε 7 συνταξιούχους. Αυτό δείχνει και την προοπτική προσεχούς κατάρρευσης του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας, εάν δεν ληφθούν μέτρα.

Στον τομέα της εργασίας, οι αναμενόμενες δημογραφικές εξελίξεις οδηγούν σε μικρότερο εργατικό δυναμικό, με υψηλότερη μέση ηλικία και χαμηλότερη παραγωγικότητα. Η μείωση του οικονομικά ενεργού πληθυσμού επιδρά αρνητικά στις δυνατότητες οικονομικής μεγέθυνσης και ως εκ τούτου στην αγορά εργασίας. Αυτό επηρεάζει άμεσα την οικονομική ανάπτυξη του κράτους, λαμβάνοντας υπ’ όψη ότι για να ευημερήσει και να ανταποκριθεί ένα κράτος στις δαπάνες του θα πρέπει συνεχώς κάθε έτος το εργατικό δυναμικό να αυξάνεται κατά 2%, ώστε ο αριθμός του εργατικού δυναμικού να είναι σαφώς υπερδιπλάσιος των συνταξιούχων.

Στον  τομέα της υγείας,  καθώς αυξάνεται το προσδόκιμο επιβίωσης, το μέσο επίπεδο υγείας του πληθυσμού επιδεινώνεται (λόγω γήρανσης) και αυξάνεται η ζήτηση για υπηρεσίες υγείας και για μακροχρόνια φροντίδα. Αυτές οι εξελίξεις δημιουργούν σοβαρές προκλήσεις και πιέσεις στο εγχώριο σύστημα υγείας, το οποίο πάσχει από χρόνιες αδυναμίες.

Στον τομέα της εκπαίδευσης, οι δημογραφικές εξελίξεις επιφέρουν σημαντική μείωση του μαθητικού πληθυσμού. Ήδη, ο αριθμός των μαθητών της πρώτης τάξης του δημοτικού σχολείου σημείωσε αισθητή πτώση κατά 16,5% την πενταετία 2017-2022, ενώ μέχρι το 2100 προβλέπεται περαιτέρω μείωση του αριθμού των μαθητών κατά 420.000.

Στον τομέα της εθνικής οικονομίας  εκτιμάται ότι το δημογραφικό  θα κοστίσει μακροχρόνια ακριβά σε όρους ΑΕΠ, απασχόλησης, δημοσιονομικών πόρων, αλλά και κατά κεφαλήν ευημερίας. Το πραγματικό ΑΕΠ το 2100 θα έχει  μειωθεί κατά 58 δις ευρώ (ή 31%) σε σχέση με το 2020, η απασχόληση κατά 2,1 εκατομμύρια άτομα (ή 48%), τα δημοσιονομικά έσοδα κατά 14 δις ευρώ (ή 19%) και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά περίπου 1.740,00 € (ή 10%), σε σταθερές τιμές του 2020.

Στον τομέα της εθνικής άμυνας και ασφαλείας η μείωση του παραγωγικού πληθυσμού θα επιβάλει συρρίκνωση τόσο του ενεργού δυναμικού των ΕΔ, αλλά όσο και της εφεδρείας με αντίκτυπο στην επάνδρωση των μονάδων και στους 3 κλάδους των ενόπλων δυνάμεων, σε βάρος της επιχειρησιακής ετοιμότητας, ως αντιστάθμισμα του οποίου θα απαιτηθεί η αύξηση των αμυντικών δαπανών για την αγορά υπερσύγχρονων έξυπνων οπλικών συστημάτων μειωμένης επάνδρωσης.

Στον τομέα γεωπολιτικής η μείωση του πληθυσμού σε παραμεθόριες περιοχές, στα νησιά του ανατολικού αιγαίου, αλλά και στα μικρά νησιά που τείνουν σε λίγα χρόνια να μείνουν ακατοίκητα θα επιφέρει τραγικές συνέπειες για την γεωγραφία του κράτους. Η πληθυσμιακή πολιτική σήμερα έχει τη μεγαλύτερη σημασία από ποτέ. Όταν θα είμαστε κοντά στα 9.000.000 κατοίκους, με προοπτική μείωσης η Τουρκία θα έχει 10πλάσιο πληθυσμό από εμάς, με προοπτική αύξησης. Η συνεχής, αριθμητική μείωση του πληθυσμού, και η βαθιά γήρανση που καθορίζουν τη δημογραφική κατάρρευση οδηγούν στην αποψίλωση της ελληνικής περιφέρειας.

Στον πολιτιστικό – πολιτισμικό τομέα η εκροή Ελλήνων μεταναστών και εισροή μεταναστών από τρίτες χώρες θα διαβρώσει την κοινή αντίληψη του συλλογικού σκοπού, θα αλλοιώσει την μακραίωνη δομή παραδόσεων, θα δημιουργήσει σύγχυση στην δομή της ελληνικής κοινωνίας και φυγόκεντρες δυνάμεις με συνέπεια την κοινωνική διάλυση και την μετατροπή της χώρας σε χώρο διαφοροποιημένων πληθυσμών με αλλότριους σκοπούς. Η αναπόφευκτη σύγκρουση των πολιτισμικών ταυτοτήτων θα χρειαστεί ιδιαίτερη και ολοένα πιο επιθετική διαχείριση εκ μέρους της Πολιτείας στις πολιτικές ενσωμάτωσης μεταναστών που θα καταστούν αναπόφευκτες και μονόδρομος για την βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Οι δημογραφικές εξελίξεις δημιουργούν πολύ σοβαρές προκλήσεις για όλους τους παραπάνω τομείς, και ως εκ τούτου απαιτούνται στοχευμένες «ομόφωνες» πολιτικές, βασισμένες σε πραγματικά και επιστημονικά δεδομένα για να διορθωθούν χρόνιες αδυναμίες από τις επερχόμενες δημογραφικές εξελίξεις.

Οι δημογραφικές πολιτικές επιβάλουν θεσμική θωράκιση, γιατί είναι ένα πολυσύνθετο πρόβλημα που απαιτεί τον συντονισμό υπηρεσιών από πολλούς δημόσιους και κοινωνικούς φορείς, ώστε, όταν θεσπίζονται, να μην ανατρέπονται μέσα από τον εκλογικό κύκλο. Για τον ίδιο λόγο, πολύ σημαντικό ρόλο στην χάραξη και υλοποίηση των σχετικών πολιτικών έχει και η συμμετοχή της ευρύτερης κοινωνίας.

Ταυτόχρονα, πολύ σημαντικό ρόλο για μετριασμό των δημογραφικών εξελίξεων έχουν οι εκπονηθείσες οικογενειακές και μεταναστευτικές πολιτικές, οι οποίες επηρεάζουν τον πληθυσμό της χώρας και δημογραφικούς δείκτες, όπως την γεννητικότητα.

Το εύρος των κοινωνικών τομέων που χρήζουν παρεμβάσεων για να ανταποκριθούν στις προκλήσεις που δημιουργεί το δημογραφικό πρόβλημα και η δομική, μακροχρόνια φύση αυτών των παρεμβάσεων απαιτούν την δημιουργία των κατάλληλων θεσμικών εργαλείων.

Οι αρνητικές δημογραφικές εξελίξεις για την χώρα μας, με τη μείωση των γεννήσεων έναντι των θανάτων δεν αναμένεται να αποκοπούν τις επόμενες δεκαετίες, εάν η πολιτεία δεν αντιληφθεί ότι το πρόβλημα αφορά στην  ίδια την επιβίωση του ελληνικού έθνους και του κράτους που το κατοχυρώνει, είναι πολυδιάστατο και άμεσα συνυφασμένο τόσο με την οικονομία, όσο και με την εθνική ασφάλεια.

Άμεσα απαιτούνται κινήσεις έτσι ώστε να επιβραδυνθεί η αρνητική πορεία του δημογραφικού, όπως να σταματήσει η φυγή των νέων, αλλά και να δημιουργηθούν καλύτερες συνθήκες για την οικογένεια και το παιδί. Η δημογραφική πολιτική θα πρέπει να αποβλέπει στην  προσπάθεια εκπόνησης ενός Εθνικού Μακροπρόθεσμου Σχεδίου Δράσης με χρονοδιάγραμμα υλοποίησης ανεξάρτητο από τους εκλογικούς κύκλους  με στόχο τον μετριασμό και την προσαρμογή στις δημογραφικές εξελίξεις για την βιωσιμότητα του ελληνικού κράτους. Οι εγκληματικές πολιτικές του «Εδώ και Τώρα» και «Σχεδίασης βάσει Ψηφοθηρίας» που έφεραν τη χώρα μας σε αυτή την κατάσταση χρήζουν άμεσου τερματισμού και αντικατάστασης. Το θέμα πρέπει να χαρακτηριστεί ζωτικό και εθνικό από όλες τις πολιτικές παρατάξεις.

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ

Η Εθνική Δημιουργία ως φιλελεύθερο πατριωτικό κόμμα, σεβόμενη το εθνικό και το διεθνές δίκαιο, αλλά παράλληλα την ελληνική οικογένεια, το κράτος και πρωτίστως το έθνος, προτείνει ρεαλιστικές λύσεις μακροχρόνιας δημογραφικής πολιτικής με ρεαλιστικό ορίζοντα απόδοσης στο τέλος της επόμενης εικοσαετίας. Το οφείλουμε στις επόμενες γενεές, το οφείλουμε σε όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν να φτάσουν την χώρα μας στα σημερινά γεωπολιτικά «σύνορα», που εκτός των φυσικών συνόρων περιλαμβάνουν και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που μάς ταυτοποιούν ως Έλληνες και όχι ως απλούς κατοίκους αυτής της χώρας.

Οι προτάσεις μας είναι οι εξής:

ΑΞΟΝΑΣ 1ος: ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΑΥΤΟΝ ΣΚΟΠΟ

– Ψήφισμα (νομοθέτημα που λαμβάνει αυξημένης τυπικής ισχύος έναντι εκείνης των νόμων) με το οποίο θα αναδεικνύεται το δημογραφικό ως «Μείζων Εθνικό Θέμα», δεσμευτικού χαρακτήρα ανεξάρτητα του πολιτικού εκλογικού κύκλου. Με το εν λόγω ψήφισμα θα υπάρχει δέσμευση όλων των υπουργείων, να λαμβάνεται υπ’ όψη το δημογραφικό ζήτημα σε κάθε πολιτική που θα εφαρμόζουν, καθ’ ότι όλα τα στοιχεία δείχνουν την πολυσύνθετη διάσταση του προβλήματος, με μετρήσιμα και επιστημονικά κριτήρια, ενώ θα καθορίζεται ο οδικός χάρτης των απαραιτήτων ενεργειών.

– Εκπόνηση Εθνικού Σχέδιου Δράσης για το Δημογραφικό. Πρόκειται για εθνικό  κείμενο πολιτικής που θα καταγράφει τα υφιστάμενα και υπό σχεδίαση μέτρα, με σχετικούς στόχους, ορόσημα, πηγές χρηματοδότησης και χρονοδιαγράμματα. Θα εφαρμόζεται σε μακροπρόθεσμο δεκαετή κύκλο, και θα αναπροσαρμόζεται στο τέλος αυτού, με ετήσια τακτική αξιολόγηση. Κάθε τροποποίηση που πιθανώς να απαιτηθεί θα εγκρίνεται με την σύμφωνη γνώμη των 2/3 της Βουλής των Ελλήνων.

– Ενσωμάτωση του παραπάνω σχεδίου ως βασικό, κατά προτεραιότητα, 1ο Παράρτημα στην Εθνική Στρατηγική της Χώρας.

– Εκπόνηση και θέσπιση οικογενειακής πολιτικής, ως το βασικότερο και σπουδαιότερο παράρτημα στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης με καταγεγραμμένα και εγκεκριμένα μέτρα, που θα είναι δεσμευτικά και ανεξάρτητα από τον εκάστοτε εκλογικό κύκλο. Αναπροσαρμογή μόνο με νομοθετική ρύθμιση κατόπιν πλήρους και τεκμηριωμένης εισήγησης του αρμόδιου υπουργού, και έγκριση από τα 2/3 της Βουλής των Ελλήνων.

– Οργάνωση του Υφυπουργείου για τη Δημογραφική Πολιτική και την Οικογένεια με κοινής αποδοχής Υφυπουργό και συντονισμό με τα άλλα υπουργεία, δημόσιους φορείς, τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς και μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας. Μέσω αυτού του υφυπουργείου θα προσδιορίζονται οι στόχοι που θα πρέπει να επιτευχθούν, η προτεραιότητα εφαρμογής τους, το δημοσιονομικό κόστος, το αναμενόμενο όφελος και το χρονοδιάγραμμα εκτέλεσης του Εθνικού Σχεδίου  Δράσης.

– Δημιουργία Ενιαίου Εθνικού Ταμείου Δημογραφικής Πολιτικής όπου θα γίνονται αποδεκτές δωρεές με μηδενικό συντελεστή φορολόγησης, για ενίσχυση του προϋπολογισμού του υπουργείου. Θα επιδιωχθεί το Ταμείο αυτό να ελέγξει όλα τα οικεία επιδόματα οιουδήποτε ιδιωτικού ή δημοσίου φορέα, πλην της Εκκλησίας της Ελλάδος, προκειμένου στα πλαίσια του Εθνικού Σχεδίου Δράσης, ο ενιαίος φορέας να αναλάβει την συγκεντρωτική διαχείριση. Παράλληλα θα θεσπιστούν κίνητρα προς ιδρύματα και εύπορους ιδιώτες να κατευθύνουν τις δωρεές τους προς το Ταμείο.

– Ενεργή συμμετοχή τοπικής αυτοδιοίκησης με διορισμό αντιδημάρχων – αντιπεριφερειαρχών δημογραφικής πολιτικής, που θα είναι υπεύθυνοι για την εφαρμογή του Εθνικού Σχεδίου Δράσης σε τοπικό επίπεδο και θα εισηγούνται επιπρόσθετα μέτρα ανάλογα με την ιδιαιτερότητα κάθε Περιφέρειας ή Δήμου.

– Συνεργασία με χώρες της ΕΕ που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα, έχουν εφαρμόσει μέτρα και έχουν ήδη θετικά αποτελέσματα. Η Γαλλία και η Σουηδία π.χ. επικεντρώθηκαν περισσότερο στην ισότητα των φύλλων, στην αρμονία σχέσεων μητρότητας – πατρότητας με το εργασιακό περιβάλλον και στην φροντίδα ενηλικίωσης των παιδιών. Το μέτρο απέδωσε και στις δύο χώρες και ο δείκτης γεννήσεων αυξήθηκε. Η Γερμανία εφαρμόζει επιδοματική πολιτική, η οποία παρ’ ότι είναι υψηλών παροχών δεν απέδωσε τα αναμενόμενα.

– Διαμόρφωση εκπαιδευτικής ύλης κατά τρόπο που να προβάλλονται τα παιδιά και η αγωγή τους, ως πηγή ουσιαστικής δημιουργίας, προσφοράς, χαράς και ευτυχίας.

 

ΑΞΟΝΑΣ 2ος: Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΟΤΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΜΕ ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

– Τακτική ενημέρωση της κοινής γνώμης για το μείζον αυτό εθνικό θέμα και προβολή από τα ΜΜΕ των επιπτώσεων που έχει στην βιωσιμότητα του ελληνικού έθνους και της πατρίδας μας.

– Επιμορφωτικές διαλέξεις και Συμβουλευτική των εργαζομένων στους χώρους εργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, οργανωμένες από το Κράτος, που θα αφορούν στον θεσμό της οικογένειας, την γεννητικότητα, τα προβλήματα που απορρέουν από την πληθυσμιακή μείωση και τις επιπτώσεις στην ελληνική κοινωνία και οικονομία, τα μέτρα και οι στόχοι του Εθνικού Σχεδίου Δράσης κλπ.

– Εκπαιδευτικά σεμινάρια εκπαιδευτών όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης για το Εθνικό Σχέδιο Δράσης, την οικογενειακή πολιτική και στη συνέχεια τακτική ενημέρωση της μαθητικής κοινότητας σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης από το δημοτικό έως και το πανεπιστήμιο.

– Ενημερωτική εκστρατεία για τις αμβλώσεις. Ο αριθμός των αμβλώσεων στην Ελλάδα δεν είναι ακριβώς προσδιορισμένος γιατί δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία. Ο αριθμός τους κυμαίνεται σύμφωνα με διάφορες μελέτες από 25.000 – 300.000 κάθε χρόνο. Σαφέστατα η άμβλωση είναι νόμιμη, αλλά οι επιπτώσεις πολλές, όπως π.χ. η πιθανή αδυναμία μελλοντικής κύησης καθώς και ψυχολογικά τραύματα. Η μητέρα πρέπει να συνειδητοποιεί την ύπαρξη του ζωντανού οργανισμού που εγκυμονεί και να τής δίδεται επαρκής χρόνος και πάσης φύσεως στήριξη ώστε να αποφασίζει ελεύθερα και όχι υπό την πίεση βιοτικών ή άλλων αναγκών.

– Περιορισμός της ιδεολογικής τρομοκρατίας που ασκούν ακραίες φεμινιστικές οργανώσεις, οι οποίες μέσα από έναν δυναμικό ακτιβισμό τα τελευταία χρόνια έχουν κατορθώσει να ακυρώσουν κάθε δημόσια ή ιδιωτική προσπάθεια να επιτευχθεί η αντικειμενική ενημέρωση των ενδιαφερομένων γυναικών.

 

ΑΞΟΝΑΣ 3ος: Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ

Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν πρόκειται να δημιουργήσουν πολυμελή οικογένεια μόνον με επιχειρήματα του τύπου «ενίσχυση του εργατικού δυναμικού», «κίνδυνος περικοπής συντάξεων», «διατήρηση και ενίσχυση των Ε.Δ.» κ.λπ. Το βασικό ζητούμενο είναι η μετάβαση του μέσου Έλληνα από το ανθρωπολογικό μοντέλο του υλιστικού Ατόμου σε εκείνο του Προσώπου, το οποίο θα έχει την ικανότητα να αντιληφθεί την δημιουργία οικογένειας με παιδιά ως μέσο προσωπικής ευτυχίας και ολοκληρώσεώς του, ως μέσο εξανθρωπισμού του, ως μέσο συνεχίσεως της κληρονομιάς του μετά τον θάνατό του, ως μέσο απόκτησης νοήματος της ζωής. Η νεωστί παρατηρούμενη αντικατάσταση των παιδιών από οικόσιτα ζώα συντροφίας και άλλα υποκατάστατα (εικονική πραγματικότητα) συνιστούν έκπτωση της ανθρώπινης φύσης και λύση απελπισίας, που απλώς υπογραμμίζει την διάλυση της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής έναντι του επικρατούντος ατομικισμού και της γενικευμένης αναπηρίας των σύγχρονων Ελλήνων να δημιουργήσουν γνήσιες διαπροσωπικές σχέσεις που έχουν μεταστοιχειωθεί σε γνωριμίες στιγμής και συμφέροντος, συναλλακτικές σχέσεις και άλλα υποβαθμισμένα είδη σχέσεων.

Οι οικογενειακοί δεσμοί αίματος είναι ο ευκολότερος τρόπος που μάς δίνει απλόχερα η φύση για να μάθουμε να αγαπάμε, να θυσιαζόμαστε για τον άλλο και γενικά να μάθουμε να είμαστε άνθρωποι και η προϊούσα κρίση αυτών πλήττει την ανθρώπινη φύση στον πυρήνα της.

Ο πολλαπλασιασμός των ανθρώπων που δεν έχουν άνθρωπο να τούς κοιτάξει στα γηρατειά τους με αποτέλεσμα να καθίστανται αντικείμενα εκμεταλλεύσεως, ή των ανθρώπων, που ελλείψει συγγενών, δεν έχουν έναν άνθρωπο να μιλήσουν στο τηλέφωνο, καθώς και των εν γένει μοναχικών ανθρώπων, που ελλείψει συγγενών, έχουν συνηθίσει την μοναξιά τους, θεωρώντας αυτήν ως φυσιολογική συνθήκη, είναι όνειδος για την σύγχρονη κοινωνία μας, διότι η μοναξιά είναι στην πραγματικότητα μια συνθήκη με οπωσδήποτε αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική και κατ’ επέκταση σωματική υγεία.

Κατά συνέπεια, απαιτούνται βαθιές τομές στην κοινωνική και οικονομική οργάνωση της ελληνικής κοινωνίας, οι οποίες θα άγουν στον μετασχηματισμό των νέων Ελλήνων από ατομικά υλιστικά όντα σε κοινωνικά όντα και δη:

α)  ραγδαία αύξηση των ψηφιακών αυτοματισμών ώστε να εξοικονομηθεί περισσότερος ελεύθερος χρόνος για τους γονείς, καθ’ ότι οι παράλληλοι ρόλοι του εργαζόμενου και του γονέα τούς οδηγούν σε γονεϊκή εξουθένωση και απώλεια θέλησης και σθένους να τεκνοποιήσουν περαιτέρω.

β) οικονομική και πνευματική ενίσχυση της μεσαίας τάξης, ώστε να αποκτήσει μεγαλύτερα περιθώρια οικονομικής ανεξαρτησίας.

γ) κίνητρα απομάκρυνσης των νέων από την εικονική πραγματικότητα και επιστροφής στην «πραγματική» πραγματικότητα.

δ) απομάκρυνση των νέων από το ατέρμονο ή απρόσφορο κυνήγι πτυχίων, μεταπτυχιακών, διδακτορικών, ξένων γλωσσών και δραστηριοτήτων που δεν προάγουν την εργασιακή ή ακαδημαϊκή τους ικανότητα, αλλά αποτελούν αποπροσανατολιστικούς παράγοντες από την δημιουργία οικογένειας και δη πολυμελούς.

ε) προστασία των ανθρώπων από την κατάσχεση του υπαρξιακού τους χρόνου και την κακή αλλοίωσή τους από τις νέες τεχνολογίες, την γραφειοκρατία, τις άσκοπες ή χρονοβόρες μετακινήσεις, άχρηστες εφαρμογές, έξεις του εικονικού κόσμου, την τέχνη χαμηλής ποιότητας, και ό,τι εν γένει αποπροσανατολίζει από την δημιουργία γνήσιων διαπροσωπικών σχέσεων.

ΑΞΟΝΑΣ 4ος: ΜΕΤΡΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ – ΚΙΝΗΤΡΑ ΤΕΚΝΟΠΟΙΙΑΣ – ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ

– Να πάψουν τα παιδιά να είναι αντικειμενικά τεκμήρια εισοδήματος και να συνιστούν φορολογικό βάρος.

– Θέσπιση φορολογικών κινήτρων για νέους γονείς κάτω των 30 ετών.

– Επίδομα 2.000 ευρώ / παιδί στους Έλληνες πολίτες για την απόκτηση τέκνου σε ηλικία της μητέρας κάτω των 30 ετών, καθώς η αναβολή τεκνοποίησης από τις Ελληνίδες μειώνει τις πιθανότητες απόκτησης και 2ου ή 3ου παιδιού. Στατιστικά οι Ελληνίδες αποκτούν το 1ο τους παιδί κατά μέσο όρο ηλικίας 33 ετών και ο αντίστοιχος μέσος όρος στη Ε.Ε. είναι τα 29 έτη.

– Μείωση γραφειοκρατικών διαδικασιών για την υιοθέτηση τέκνων από υγιείς οικογένειες και ζευγάρια, τα οποία δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν.

– Ειδικό στεγαστικό πρόγραμμα για απόκτηση ή ενοικίαση κατοικίας για νέα ζευγάρια που αποκτούν 1ο παιδί με χαμηλότοκα δάνεια ή επιδότηση ενοικίου, ανάλογα τα εισοδηματικά κριτήρια και όριο τα 25.000 ευρώ.

– Ελάχιστο Εγγυημένο Επίδομα 3ου Τέκνου να δίνεται μέχρι την ενηλικίωση του (18 χρόνων) και να είναι ίσο με το 50% του κατώτατου μισθού με προοπτική εφόσον το επιτρέπουν τα οικονομικά δεδομένα να αυξηθεί. Φυσικά θα αφορά και στα υπόλοιπα εν συνεχεία τέκνα εφ’ όσον γεννηθούν.

– Πολύτεκνες οικογένειες να χαρακτηρίζονται οι οικογένειες με 3 παιδιά και άνω και να απολαμβάνουν όλα τα σημερινά ευεργετήματα και επιπλέον πολύτεκνες οικογένειες με 3 παιδιά, με χαμηλά εισοδήματα, να δικαιούνται άτοκο δάνειο για αγορά κατοικίας και για κάθε επί πλέον παιδί να επιδοτείται  το 20% του δανείου.

– Μείωση του ΦΠΑ στο ελάχιστο δυνατό για συγκεκριμένα προϊόντα (πάνες κτλ.) και υπηρεσίες που επιβαρύνουν το κόστος ενηλικίωσης προκειμένου αυτό, μαζί με την επιδοματική πολιτική να μειωθεί στο 50%, ανεξαρτήτως εισοδηματικών κριτηρίων.

– Θέσπιση ειδικού επιδόματος και σύνταξης για την πολύτεκνη μητέρα. Το να μεγαλώσεις τρία (3) ή περισσότερα παιδιά συνιστά εργασία. Και μάλιστα πολύ πιο σκληρή από την 8ωρη δουλειά γραφείου ή οιασδήποτε άλλης μορφής. Η μητέρα τριών (3) ή περισσοτέρων παιδιών συνεισφέρει στην πατρίδα πολλά περισσότερα οικονομικά απ’ όσα λαμβάνει μέσω ενός επιδόματος.

– Καθορισμός Κόστους Ενηλικίωσης από 0 – 18 χρονών και κόστους ανώτερης εκπαίδευσης από 18 – 25 χρονών, σε ρεαλιστική βάση, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται ετησίως αν απαιτείται, βάσει του οποίου θα καθορίζεται και η επιδοματική πολιτική έχοντας ως χαμηλότερη βάση το ετήσιο εισόδημα της οικογένειας στα 25.000 ευρώ και όχι το όριο της φτώχειας που είναι σήμερα.

Βασικός λόγος της υπογεννητικότητας φαίνεται να είναι το οικονομικό στοιχείο ότι για μια μέση οικογένεια (ετήσιο εισόδημα οικογένειας 22.500 ευρώ) το κόστος ενηλικίωσης ενός παιδιού ανέρχεται κατά προσέγγιση σε 120.000 ευρώ /παιδί! Αυτά τα οικονομικά δεδομένα δείχνουν πως σήμερα, περισσότερο από ποτέ, το να κάνεις παιδί γίνεται πολυτέλεια που προορίζεται για λίγους.

– Προστασία της μονογονεϊκής οικογένειας, η οποία πρέπει να ενισχύεται από το κράτος και να αντιμετωπίζεται με περισσότερη φροντίδα.

– Ίδρυση καλών και άφθονων δημοσίων βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών σε όλη τη χώρα με ωράριο λειτουργίας αυτό που εξυπηρετεί τους εργαζόμενους γονείς, σε ποσοστό κάλυψης 100% για χαμηλά και μέσα εισοδήματα ή επιδότηση στο 100% του κόστους για ιδιωτικούς σταθμούς.

– Αναπροσαρμογή του εκπαιδευτικού συστήματος με παροχή ποιοτικής δωρεάν εκπαίδευσης και καταπολέμηση της παραπαιδείας με στόχευση η προσφερόμενη διδασκαλία στα σχολεία να είναι τέτοια ώστε να παρέλκουν τα φροντιστήρια, μειώνοντας έτσι το κόστος εκπαίδευσης που αναλογεί σε κάθε παιδί εις βάρος του οικογενειακού προϋπολογισμού.

Ενημέρωση των γυναικών για την σκληρή βιολογική αλήθεια που υπαγορεύει ότι η γυναικεία αναπαραγωγική περίοδος δεν είναι μακρά και ότι όσο καθυστερούν να τεκνοποιήσουν, οι πιθανότητες επιπλοκών αυξάνονται, ενώ η εξωσωματική δεν κάνει θαύματα. Η ανώτατη εκπαίδευση και η καριέρα, μπορούν να περιμένουν, το βιολογικό ρολόι, ωστόσο, δεν είναι δυνατό να παρακαμφθεί, ενώ προσφάτως δημοσιεύθηκε έρευνα ότι τα παιδιά που γεννιούνται από κατεψυγμένα ωάρια με την μέθοδο εξωσωματικής γονιμοποίησης έχουν υπερδιπλάσια πιθανότητα (αύξηση 154%) να αναπτύξουν αργότερα καρκίνο, αν και ο κίνδυνος παραμένει μικρός (0,4% στο σύνολο των κατεψυγμένων εμβρύων, σύμφωνα με μία νέα δανέζικη επιστημονική έρευνα (Πηγή: Εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ», 11.12.2019, https://www.ethnos.gr/health/article/76882/hexosomatikhmekatepsygmenaoariaayxaneitonkindynokarkinoystapaidia). Ενημερώνοντας τις γυναίκες για την πρόληψη της γονιμότητάς τους όταν βρίσκονται στην νεαρή τους ηλικία, έτσι ώστε να συλλάβουν φυσιολογικά ή με τη ελάχιστη βοήθεια, αποφεύγουμε την υπέρμετρη χρήση θεραπειών και τεχνολογιών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, ώστε να μην βρίσκονται αργότερα εγκλωβισμένες στην υπογονιμότητά τους, στις σκέψεις για ενδεχόμενο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου και στο ενοχικό κλίμα που συνειδησιακά διαμορφώνεται γύρω τους.

Ενημέρωση των γυναικών για τις μεθόδους αντισύλληψης, το προφυλακτικό, τα αντισυλληπτικά, το χάπι της επόμενης ημέρας, ώστε να μην χρησιμοποιείται στην Ελλάδα η έκτρωση ως αντισυλληπτική μέθοδος. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στον περιορισμό μακροχρόνιας χρήσεως των αντισυλληπτικών χαπιών και παντός ορμονούχου χαπιού, για τα οποία υπάρχουν υπόνοιες ότι ενοχοποιούνται για καρκινογενέσεις.

ΑΞΟΝΑΣ 5ος: ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ

– Προστασία της γυναίκας τόσο κατά την κύηση και τον τοκετό όσο και για τη μείωση της βρεφικής θνησιμότητας με βελτίωση των υπηρεσιών υγείας στην πρωτοβάθμια φροντίδα.

– Ειδική μέριμνα για τα πρόωρα παιδιά και οικονομική υποστήριξη στους γονείς τους.

– Επιδότηση θεραπειών και τεχνολογιών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής σε νέα ζευγάρια μέχρι κάποιες προσπάθειες, οι οποίες θα καθοριστούν με επιστημονικά και ηλικιακά κριτήρια.

 

ΑΞΟΝΑΣ 6ος: ΜΕΤΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΔΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ ΓΟΝΕΩΝ

– Προσαρμογή του ωρολογίου προγράμματος των δημοτικών σχολείων στο ωράριο εργασίας, το οποίο θα πρέπει να είναι κοινό τόσο για τους εργαζόμενους στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Παράδοξο αλλά αληθινό στην χώρα μας φορέας δημόσιος ή ιδιωτικός μπορεί να έχει  διαφορετικό ωράριο εργασίας (στο σχολείο θα παρέχεται γεύμα και μελέτη, κατόπιν έγκρισης των γονέων).

– Επέκταση της τηλεργασίας για τους γονείς, όπου αυτό είναι εφικτό, προκειμένου να μειώνονται τα έξοδα μετακίνησης από και προς την εργασία, αλλά παράλληλα να παρέχεται και ασφαλής και ποιοτική φροντίδα από τον γονέα στα παιδιά, κατά την διάρκεια της εργασίας μέχρι την ηλικία των 6 χρονών.

– Χορήγηση ευέλικτης γονικής άδειας για τους γονείς, η οποία μπορεί να είναι μέχρι 3 χρόνια, επιδοτούμενη στο 100% για το 1ο  έτος από τον φορέα εργασίας και στο 50% για το 2ο και 3ο έτος από το κράτος για κάθε παιδί. Ο επιμερισμός θα πρέπει να είναι κατά 50% για κάθε γονέα της στο πλαίσιο της ισότητας των δύο φύλων.

– Νομική και πρακτική κατοχύρωση της συνέχισης εργασίας των γυναικών μετά τον τοκετό και την άδεια ανατροφής τέκνου.

ΑΞΟΝΑΣ 7ος: ΜΕΤΡΑ ΑΝΑΒΙΩΣΗΣ – ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ/ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ

– Είναι κοινώς αποδεκτό ότι ο εξαστισμός του πληθυσμού επιφέρει την δημογραφική πτώση του. Επομένως, μέσα στους στόχους πρέπει να είναι αποκέντρωση/αποαστικοποίηση μέσω σειράς μέτρων και κινήτρων για μετακίνηση του πληθυσμού προς την περιφέρεια.

– Μείωση του κόστους εκπαίδευσης των φοιτητών σε πανεπιστήμια που είναι εκτός οικογενειακής έδρας, με δημιουργία δομών φιλοξενίας ή επιδότηση ενοικίου στο 100%, λεσχών σίτισης, παροχής δωρεάν εκπαιδευτικής ύλης, πλήρης υγειονομική κάλυψη σε όλους τους φοιτητές ανεξαρτήτως οικογενειακού εισοδήματος. Η πλήρης εφαρμογή αυτού του μέτρου θα αποτρέψει την πίεση των  οικογενειών για μεταγραφή κοντά στην οικογενειακή εστία,  θα αποτρέψει τη συρρίκνωση των περιφερειακών πανεπιστημίων και θα δώσει πνοές στην τοπική κοινωνία. Επιπλέον οι φοιτητές που βρίσκονται μακριά από την εστία τους να δικαιούνται χορήγηση δωρεάν εισιτηρίων για τον τόπο καταγωγής τους, μέχρι 4 με επιστροφή, με εισοδηματικά κριτήρια και όριο τα 25.000 Ευρώ. Η παρούσα έκπτωση στα μέσα μαζικής μεταφοράς να παραμείνει ως έχει.

– Εναρμόνιση της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής. Ειδικά σε ακριτικές περιοχές,  λόγω της γεωπολιτικής τους θέσης, οι κοινωνικές δομές θα πρέπει να λειτουργούν απρόσκοπτα, προκειμένου να ενισχύεται η γεννητικότητα και η παραμονή του πληθυσμού και των οικογενειών στις  περιοχές αυτές.

– Σταθερή και απρόσκοπτη ενίσχυση του ρόλου της τοπικής αυτοδιοίκησης στην ανάδειξη των θεμελιωδών αξιών της οικογένειας, μέσω επιδοτούμενων μορφωτικών σεμιναρίων και  άμεση απομάκρυνση της κοινωνίας μας από τα δηλητηριώδη νεοταξικά πρότυπα που εναντιώνονται στις παραδοσιακές αξίες.

– Υποστήριξη της τοπικής αυτοδιοίκησης για δημιουργία επιπλέον υποδομών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών, αλλά και εισαγωγή νέων δομών, όπως ο θεσμός των βοηθών μητέρων (εκπαιδευόμενες γυναίκες που φυλάσσουν σπίτι τους 4- 5 παιδιά).

– Εφαρμογή αναπτυξιακού σχεδιασμού με επίκεντρο την περιφέρεια και κυρίως τις ακριτικές περιοχές στο πλαίσιο μιας πληθυσμιακής πολιτικής που θα δίνει κίνητρα στους ακρίτες να παραμένουν στον τόπο τους και να ευημερούν.

– Ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα. Για να μείνουν οι Έλληνες στην επαρχία/περιφέρεια ο καλύτερος τρόπος είναι η ενίσχυση των οικονομικών τομέων παραγωγής (αγροτικής, κτηνοτροφικής και αλιευτικής παραγωγής) που δημιουργούν μόνιμους δεσμούς του ανθρώπου με το έδαφος και την θάλασσα.

– Έμφαση στον πρωτογενή τομέα (γεωργικο-κτηνοτροφικό κλάδο) και με δημιουργία κατάλληλων συνοδευτικών προϋποθέσεων, όπως εκσυγχρονισμό των σχολικών εγκαταστάσεων και αναβάθμιση της ποιότητας εκπαίδευσης, άρτιο σύστημα υγείας), επαρκές δίκτυο μέσων μεταφοράς και επικοινωνίας, σε συνδυασμό με την στήριξη του αθλητισμού, της ψυχαγωγίας και των παραδόσεων των τοπικών κοινωνιών για τη δημιουργία των βάσεων επανασύστασης της επαρχίας ώστε να γίνει ελκυστική για επιλογή των νέων να ζήσουν, να δραστηριοποιηθούν στον τόπο τους, να κάνουν οικογένεια και παιδιά.

– Μακροπρόθεσμα σχεδιασμένη προσπάθεια να μεταφερθούν υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες σε διάφορους νομούς της χώρας, όπως αυτό συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (η προϊούσα τεχνολογία/ψηφιοποίηση βοηθάει καθοριστικά πλέον σε αυτό) συμβάλλοντας έτσι και στην τοπική οικονομία.

ΑΞΟΝΑΣ 8ος: ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑΣ
«στασιωτικὸν δὲ καὶ τὸ μὴ ὁμόφυλον, ἕως ἂν συμπνεύσῃ: ὥσπερ γὰρ οὐδ᾽ ἐκ τοῦ τυχόντος πλήθους πόλις γίγνεται, οὕτως οὐδ᾽ ἐν τῷ τυχόντι χρόνῳ: διὸ ὅσοι ἤδη συνοίκους ἐδέξαντο ἢ ἐποίκους, οἱ πλεῖστοι διεστασίασαν.[…]» (= «Τάσεις εξέγερσης έχουν και οι μη ομόφυλοι, μέχρι να συγχωνευτούν. γιατί, όπως δεν γίνεται πόλη από τυχαίο πλήθος, έτσι δεν γίνεται και σε τυχαίο χρόνο. γι’ αυτό όσοι δέχτηκαν συνοίκους ή εποίκους, στις περισσότερες περιπτώσεις γνώρισαν εξεγέρσεις.») (Αριστοτέλους Πολιτικά, Βιβλίο Ε΄, 1303a χωρίο 25 – 1303b.)

– Αυστηροποίηση του Νόμου περί πολιτογραφήσεως αλλοδαπών, λαμβανομένων υπ’ όψη των ιδιαιτεροτήτων της χώρας (π.χ. ανισοβαρής αναλογία μεταναστών και γηγενών, επιβουλές γειτόνων ιδίου θρησκεύματος κ.λπ.), με βασικά κριτήρια την ουσιαστική υιοθέτηση της γλώσσας, παιδείας και πολιτιστικής αντιλήψεως, πρακτικής και συμπεριφοράς της φιλοξενούσης χώρας.

Δυναμική εξωτερική πολιτική με την αφιέρωση ισχυρών δημόσιων και ιδιωτικών οικονομικών πόρων προς τον πολιτιστικό και γλωσσικό εξελληνισμό των πληθυσμών της Χερσονήσου του Αίμου (Αλβανία, Σκόπια, Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία), της πάλαι ποτέ Μεγάλης Ελλάδας και των ορθοδόξων πληθυσμών της Μέσης Ανατολής. Οι πληθυσμοί των χωρών αυτών πρέπει να ενημερωθούν αντικειμενικά για την σε σημαντικό ποσοστό ελληνορωμαϊκή καταγωγή τους ώστε να ασπαστούν πιο εύκολα την ταυτότητά μας. Τί να σημαίνει άραγε το όνομα «Ρουμανία»; Τί να σημαίνει άραγε ο δικέφαλος αετός στις σημαίες της Αλβανίας, τού Μαυροβουνίου ή της Σερβίας; Μήπως είναι ὁ ίδιος αετός πού ανεμίζει μπροστά στις Εκκλησίες μας και στις εκδηλώσεις του λαού μας; Χιλιάδες Ορθόδοξοι από την Συρία και την ευρύτερη Μ. Ανατολή ήλθαν ως πρόσφυγες και κατατρεγμένοι από τους πολέμους της περιοχής. Μολονότι μιλούν αραβικά είμαστε ένα γένος και με αυτούς. Οι ίδιοι το λέγουν συνεχώς και με περηφάνεια: «είμαστε Ρούμ-Ορτοντόξ», δηλαδή Ρωμιοί – Ορθόδοξοι! Ανήκουμε στο ίδιο Γένος, με την ίδια παράδοση, με αναφορά στην κοινή μας πάλαι ποτέ πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη, κάποτε ήμασταν υπήκοοι της ίδιας Αυτοκρατορίας και θα μπορούσαμε να ξαναποκτήσουμε την ίδια κοινή πορεία και προοπτική!

– Θέσπιση κρατικού εξιδεικευμένου τεστ DNA ως προϋπόθεση για την απόδοση ιθαγένειας σε όσους αδυνατούν να προσκομίσουν έγγραφες αποδείξεις της ελληνικής καταγωγής τους κατά τα πρότυπα του ισραηλινού “Law of Return”. Απόδοση ιθαγένειας σε όσους επιτύχουν μέσω της εξέτασης DNA ελληνική καταγωγή σε ποσοστό άνω του 25% και απόδοση ακίνητης γεωργικής και οικιστικής, ει δυνατόν, περιουσίας.

– Αυστηρή εφαρμογή των κανόνων που διέπουν την είσοδο μεταναστών και μηδενική ανοχή στην παράνομη μετανάστευση.

– Συμφωνίες με χώρες εκτός Ε.Ε., κατά τις οποίες θα αποστέλλονται εκεί οι αιτούντες άσυλο έως την έκδοση απόφασης, όπως έπραξε η Δανία.

– Άμεση απομάκρυνση όλων των μεταναστευτικών δομών από τις ακριτικές περιοχές και τα νησιά του Αν. Αιγαίου. Αυστηρά κριτήρια παραμονής σε αυτές μεταναστών για εργατικό δυναμικό, που δεν θα υπερβαίνει το 1% του τοπικού πληθυσμού.

– Πολιτική οργανωμένης προσέλκυσης μεταναστών με μοναδικό κριτήριο τις οικονομικές ανάγκες της χώρας για την αύξηση του εργατικού δυναμικού, λαμβάνοντας υπ’ όψη την πολιτισμική συνάφεια, ώστε να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία. Η αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού από μεταναστευτικές ομάδες από την Ασία και την Αφρική δεν λύνει το πρόβλημα. Έχουν δική τους συγκροτημένη ταυτότητα και δεν έχουν την επιθυμία να υιοθετήσουν τα πολιτιστικά και τα κοινωνικά χαρακτηριστικά που θα τούς επέτρεπαν να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία, τα οποία είναι μεν σεβαστά, αλλά δεν μάς αφορούν, ούτε μάς ενδιαφέρουν και είναι επικίνδυνα για εμάς.

– Καθορισμός ειδικοτήτων εργατικού δυναμικού που απαιτούνται  στην χώρα μας και δεν καλύπτονται από γηγενείς με εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας για τη χρήση της «Μπλε Κάρτας». Διαμονή για συγκεκριμένο σκοπό. Εισδοχή μεταναστών μόνον με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

– Επαναπατρισμός άμεσα των Ελλήνων μεταναστών που αναγκάστηκαν βιαίως να εγκαταλείψουν τη χώρα λόγω της οικονομικής κρίσης και κατά βάση αποτελούν το επιστημονικό προσωπικό της χώρας, το οποίο θα μπορούσε να συνεισφέρει τα μέγιστα τόσο στην ανάπτυξη όσο και στην ευημερία της πατρίδας μας. Η λύση είναι να γεννηθούν περισσότεροι Έλληνες και όχι να έρθουν πληθυσμοί άσχετοι με το έθνος, τον τόπο, την θρησκεία, την γλώσσα και τον πολιτισμό μας.

Προσεκτική στόχευση των όποιων επιδοματικών πολιτικών προς τους ιθαγενείς και όχι στους αλλογενείς κατοίκους /φορολογούμενους.

– Η υποχρεωτική εκπαίδευση να επεκταθεί μέχρι και την 3η τάξη του λυκείου για όλες τις κοινωνικές ομάδες, ως απαραίτητη προϋπόθεση λήψης των επιδομάτων, μέχρι την ενηλικίωση.

Θέσπιση Νόμου με τον οποίο θα ορίζεται ότι, αν μετανάστης συλληφθεί να συμμετέχει σε εγκληματική οργάνωση, τού αφαιρείται η υπηκοότητα και απελαύνεται!

– Νομοθετική καθιέρωση ειδικής αστικής ευθύνης του κράτους (πλήρη αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση) για εγκλήματα κατά της ζωής και της υγείας εις βάρος Έλληνα πολίτη από λαθρομετανάστες.

– Κατάσχεση των κινητών πραγμάτων ως αποζημίωση για εγκλήματα αλλοδαπών.

ΑΞΟΝΑΣ 9ος: ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣΘΟΥΝ ΟΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΑΥΤΟΙ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ

Είναι σημαντικό στο μυαλό του Έλληνα που θέλει να τεκνοποιήσει να πεισθεί ότι το ελληνικό Κράτος είναι ικανό να προστατεύσει την ζωή του παιδιού του και ότι η ζωή του Έλληνα έχει αξία στην Ελλάδα. Ο Έλληνας πρέπει να πεισθεί έμπρακτα ότι η ελληνική Πολιτεία θα εξασφαλίσει μια ποιοτική εκπαίδευση και απορρόφηση στην αφορά εργασίας των τέκνων του και όχι να μεγαλώνει τα παιδιά του με το βλέμμα στο μέλλον να αποδράσουν στο εξωτερικό. Στην κατεύθυνση αυτή πρέπει να γίνουν τα εξής:

– Δημιουργία επαρκών και ακίνδυνων δημοσίων σχολείων.

– Συστηματική εκστρατεία μειώσεως τροχαίων ατυχημάτων που πλήττουν τούς νέους ιδίως στην αναπαραγωγική ηλικία.

– Ευκαιρίες για επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών, καλοί μισθοί και αναστροφή του “brain drain”.

– Αποτελεσματικός επαγγελματικός προσανατολισμός στα παιδιά από 12 – 18 ετών από ενημερωμένο προσωπικό στα σχολεία, προκειμένου να γνωρίζουν τις δυνατότητες του κράτους στην απορρόφηση θέσεων εργασίας τόσο στον τεχνολογικό όσο και στον επιστημονικό τομέα, ώστε να είναι σε θέση να επιλέξουν που θα επικεντρωθούν. Το πανεπιστήμιο πρέπει να συνδεθεί με την εργασία, την πράξη και τις επιχειρήσεις, όχι να παρέχει αποκλειστικά θεωρητική εκπαίδευση.

ΑΞΟΝΑΣ 10ος: ΜΕΤΡΑ ΑΠΑΜΒΛΥΝΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ

– Υποχρεωτική θητεία με την αποφοίτηση του Λυκείου, καμία αναβολή στράτευσης. Το θέμα αυτό θα επιλύει και το πρόβλημα της ανυποταξίας με κοινωνικό αντίκτυπο, καθ’ ότι η ανυποταξία ωθεί τους νέους αυτούς να ζουν στο εξωτερικό και άρα να στερείται η χώρα μιας ακόμη μερίδας νέων ανθρώπων ικανών να εργαστούν και να δημιουργήσουν οικογένεια στην πατρίδα μας.

– Υποχρεωτική άοπλη και προαιρετική ένοπλη στράτευση των γυναικών στο πλαίσιο της ισότητας αμέσως μετά το λύκειο για έξι (6) μήνες και εφαρμογή Παλλαϊκής άμυνας, ούτως ώστε η εθνική άμυνα να καταστεί ευθύνη όλων των κατοίκων της χώρας και να αμβλυνθεί συγχρόνως η λειψανδρία στις μονάδες του Ε.Σ.

– Αναπροσαρμογή του ασφαλιστικού, κατόπιν έγκυρης αναλογιστικής μελέτης, προκειμένου να φτάσει σε βιώσιμα επίπεδα εάν θέλουμε οι ερχόμενες γενεές να λάβουν αξιοπρεπή σύνταξη.

– Δυνατότητα συνέχισης εργασίας πέραν της συνταξιοδοτικής ηλικίας όσων επιθυμούν και οι βιολογικές τους συνθήκες το επιτρέπουν. Βελτιστοποίηση των ευκαιριών για ενεργό γήρανση, μέσω της αξιοποίησης των δυνατοτήτων του εν λόγω πληθυσμού σε δίκτυα στήριξης της οικογένειας και της κοινωνικής ζωής, εξασφαλίζοντας έτσι και την συνεχή συμμετοχή των ηλικιωμένων στην κοινωνία και προάγοντας την διαγενεακή αλληλεγγύη.

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας με τις τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις σε όλους σχεδόν τους τομείς που καθορίζουν τα γεωπολιτικά δεδομένα της χώρας είναι πρόβλημα επιβίωσης και συνέχειας του έθνους μας. Αυτό απαιτείται να γίνει κατανοητό όχι μόνο από όλα τα κόμματα, αλλά και από όλους τους Έλληνες. Χρειάζεται σκληρή οργανωμένη προσπάθεια, γιατί απαιτεί αλλαγή νοοτροπίας και πατριωτισμό από όλους.

Οι πολιτικές  θα πρέπει να στοχεύουν όχι στο να  μην  μείνει ακατοίκητη αυτή η χώρα, αλλά να συνεχίσει να κατοικείται κυριαρχικά από Έλληνες και να επιβιώσει η μακρόχρονη ιστορία της που έχει συνέχεια πριν από την εποχή του Ομήρου. Η απειλή είναι τεράστια και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης και να μείνει μακριά από κάθε μικροπολιτική αντιπαράθεση.

Δεν πρέπει να μάς διαφεύγει ότι στο βιβλίο του υπό τον τίτλο «Στρατηγικό βάθος» ο Αχμέτ Νταβούτογλου μάς φανερώνει τις προθέσεις του:

«… ότι η πολιτική επιρροής της Τουρκίας στα Βαλκάνια είναι τα οθωμανικά κατάλοιπα και φαίνεται το λάθος της τότε πολιτικής μας που επέτρεψε τη μετανάστευση των μουσουλμανικών κοινοτήτων…»,  άρα φαίνεται ξεκάθαρα ότι επιδίωξη της Τουρκίας είναι να εγκαταστήσει στη χώρα μας νέους μουσουλμανικούς πληθυσμούς, και το κάνει  μέσω των «εργαλειοποιημένων» μεταναστευτικών ροών. Συνεπώς, δηλώσεις του τύπου «…ελάτε, σάς θέλουμε να μείνετε στη χώρα μας…», όπως ακούστηκαν νεωστί από τα επίσημα χείλη του Π/Θ μας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στην διεθνή διάσκεψη του Νταβός τον Ιανουάριο του 2023, απευθυνόμενος κατά βάση σε αυτές τις ροές, όχι μόνο δεν θα λύσουν το δημογραφικό πρόβλημα, αλλά αντιθέτως είναι εθνικά επικίνδυνες.

Ας διαβάσουμε λίγο τους προγόνους μας, μιμούμενοι τους δυτικούς συμμάχους μας που τούς έχουν ως βάση για την εκπόνηση των πολιτικών τους και την εξέλιξη των κοινωνιών τους: ένας από αυτούς, ο Σωκράτης (469 – 399 π.Χ.), είπε σοφά: «Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιότερων έστιν η Πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα και παρα θεοίς και παρ’ανθρώποις τοις νουν έχουσι.» ( = Από τον πατέρα και τη μητέρα και από όλους τους άλλους προγόνους, πιο τιμημένο και πιο άγιο και πιο ιερό είναι η Πατρίδα, και της αρμόζει περισσότερος σεβασμός και από  θεούς και από ανθρώπους που έχουν ευφυία).